Konsultacja neurorozwojowa Rybnik

Rodzic często widzi, że dziecku jest trudno, ale nie potrafi jeszcze wskazać jednej przyczyny. Problem może dotyczyć ruchu, koncentracji, reakcji na bodźce, emocji, samodzielności albo kilku obszarów jednocześnie. Pojawia się wtedy pytanie: od czego zacząć i do jakiego specjalisty się zgłosić? Konsultacja neurorozwojowa służy uporządkowaniu tych obserwacji. Jest spotkaniem, podczas którego rodzic może spokojnie opowiedzieć o rozwoju dziecka, jego codziennym funkcjonowaniu i sytuacjach, które budzą niepokój. Na tej podstawie można określić, co warto sprawdzić dokładniej i jaki kolejny krok może być pomocny. Konsultacja nie oznacza automatycznie diagnozy ani rozpoczęcia regularnej terapii. Czasem najważniejszym rezultatem spotkania jest wyjaśnienie rodzicowi, na co zwrócić uwagę, jakie działania wprowadzić w domu albo z kim skonsultować dziecko w dalszej kolejności.
# **Czym jest konsultacja neurorozwojowa?**

Konsultacja neurorozwojowa to pierwsze, szerokie spojrzenie na rozwój i funkcjonowanie dziecka. Nie koncentruje się wyłącznie na jednym objawie. Podczas spotkania bierzemy pod uwagę między innymi rozwój ruchowy, sposób reagowania na bodźce, napięcie w ciele, koordynację, koncentrację, regulację emocji, samodzielność oraz radzenie sobie z codziennymi wymaganiami. Nie oznacza to, że podczas każdej konsultacji wszystkie te obszary są szczegółowo badane. Zakres spotkania zależy od wieku dziecka, informacji przekazanych przez rodzica oraz zgłaszanych trudności. Chodzi przede wszystkim o zobaczenie szerszego obrazu i ustalenie, co może wymagać dokładniejszego przyjrzenia się.

**W Centrum Edukacji, Diagnozy i Terapii Fasolka** patrzymy na dziecko całościowo. Ruch, zmysły, emocje, komunikacja i zachowanie wpływają na siebie nawzajem. Dlatego nie oceniamy pojedynczej reakcji w oderwaniu od sytuacji dziecka i nie zakładamy, że jedno zachowanie ma zawsze tę samą przyczynę.
# **Z jakimi trudnościami można zgłosić się na konsultację?**

Na konsultację można umówić się wtedy, gdy coś w rozwoju lub codziennym funkcjonowaniu dziecka zastanawia rodzica, ale nie wiadomo jeszcze, jakiego rodzaju wsparcie byłoby odpowiednie. Powodem zgłoszenia mogą być między innymi: ● duża wrażliwość na dźwięki, dotyk, zapachy, ubrania lub inne bodźce; ● potrzeba bardzo intensywnego ruchu albo unikanie aktywności ruchowych; ● trudności z koordynacją, równowagą lub planowaniem ruchu; ● niechęć do niektórych codziennych czynności, takich jak ubieranie, mycie, czesanie czy jedzenie; ● szybkie męczenie się podczas zadań ruchowych albo pracy przy stoliku; ● trudności z koncentracją i organizacją działania; ● silne reakcje emocjonalne, częste przeciążenie lub trudność z wyciszeniem; ● problemy z samodzielnością nieadekwatne do wieku i możliwości dziecka; ● niepokój rodzica związany z przebiegiem rozwoju ruchowego lub wcześniejszymi etapami rozwoju; ● trudności występujące równocześnie w domu, przedszkolu, szkole lub podczas terapii.

Takie zachowania nie przesądzają o zaburzeniu i mogą mieć wiele przyczyn. Lista nie służy do samodzielnego rozpoznawania problemu. Jest jedynie podpowiedzią, w jakich sytuacjach rozmowa ze specjalistą może pomóc uporządkować obserwacje.

Dla dzieci w jakim wieku przeznaczona jest konsultacja?

W Fasolce nie wyznaczamy sztywnej granicy wieku. Z konsultacji mogą skorzystać rodzice dzieci na różnych etapach rozwoju. Inaczej będzie wyglądała rozmowa dotycząca małego dziecka, inaczej dziecka w wieku szkolnym, a jeszcze inaczej nastolatka. Wiek wpływa również na sposób obserwacji i rodzaj pytań zadawanych rodzicowi. Zawsze bierzemy pod uwagę aktualne możliwości dziecka, jego historię rozwojową oraz wymagania, z którymi mierzy się na co dzień.

Czy dziecko musi uczestniczyć w pierwszym spotkaniu?

Nie zawsze. Ważną częścią konsultacji jest spokojna i dokładna rozmowa z rodzicem. Jeżeli dziecko pozostaje w tym czasie pod opieką drugiej osoby, po zakończeniu wywiadu specjalista może spotkać się z nim i przeprowadzić obserwację. Jeśli rodzic przychodzi sam z małym dzieckiem, które nie może pozostać bez jego opieki, pierwsza konsultacja może odbyć się tylko z rodzicem. Spotkanie z dzieckiem umawiane jest w innym terminie, jeżeli po rozmowie okaże się potrzebne. Takie rozwiązanie pozwala rodzicowi opowiedzieć również o trudnych lub delikatnych sytuacjach bez omawiania ich przy dziecku. Nie każde dziecko musi być też od razu poddawane kolejnym próbom czy zadaniom. Najpierw ustalamy, czy obserwacja jest potrzebna i czego powinna dotyczyć.

Jak wygląda konsultacja neurorozwojowa w Fasolce?

Konsultacja trwa zwykle od 60 do 90 minut. Jej przebieg jest dopasowany do zgłaszanego problemu i sytuacji rodziny. Szczegółowa rozmowa z rodzicem Podczas wywiadu pytamy o rozwój dziecka, jego zdrowie, wcześniejsze rozpoznania, dotychczasowe formy wsparcia oraz funkcjonowanie w domu, przedszkolu lub szkole. Ważne są zarówno obecne trudności, jak i informacje o wcześniejszych etapach rozwoju. Rodzic może opowiedzieć, w jakich sytuacjach dziecko radzi sobie dobrze, co jest dla niego szczególnie trudne i jakie sposoby pomocy były już stosowane. Pozwala to spojrzeć na problem w kontekście codziennego życia, a nie tylko przez pryzmat pojedynczego zachowania. Obserwacja dziecka

Jeżeli dziecko bierze udział w spotkaniu, możliwa jest obserwacja spontaniczna. Specjalista przygląda się temu, jak dziecko porusza się, podejmuje aktywność, reaguje na otoczenie, kontakt i proponowane zadania. Obserwacja nie polega na oczekiwaniu od dziecka idealnego wykonania ćwiczeń. Jej celem jest zebranie informacji o sposobie funkcjonowania dziecka i zestawienie ich z tym, co podczas rozmowy opisuje rodzic. Krótkie badanie funkcjonalne

W zależności od wieku dziecka i zgłoszonych trudności podczas konsultacji może zostać wykonane krótkie badanie funkcjonalne. Dobór prób zależy od tego, czemu chcemy przyjrzeć się dokładniej. Nie jest to pełna diagnoza ani szczegółowa ocena wszystkich obszarów rozwoju. Jeśli potrzebne będzie pogłębione badanie, rodzic otrzyma informację, jaka forma dalszej oceny może być uzasadniona.

Omówienie i zalecenia

Po zebraniu informacji rodzic otrzymuje ustne omówienie najważniejszych obserwacji oraz pisemne zalecenia. Jeżeli chce, a sytuacja dziecka na to pozwala, zalecenia mogą obejmować również propozycje prostych ćwiczeń lub aktywności do wykorzystania w domu. Rekomendacją może być także dalsza obserwacja, pogłębiona ocena wybranego obszaru, konsultacja z innym specjalistą lub rozpoczęcie odpowiednio dobranej terapii. Jeśli potrzebne jest spojrzenie innej osoby z zespołu Fasolki, taka konsultacja może zostać zaproponowana po spotkaniu.

Czy konsultacja neurorozwojowa jest diagnozą?

Konsultacja neurorozwojowa nie jest diagnozą medyczną. Nie służy również do potwierdzania lub wykluczania określonego zaburzenia na podstawie pojedynczego spotkania. Jej zadaniem jest zebranie informacji, wstępna ocena funkcjonowania dziecka oraz wskazanie możliwego dalszego postępowania. Jeśli obserwowane trudności wymagają diagnozy lekarskiej, psychologicznej, fizjoterapeutycznej, logopedycznej albo innej specjalistycznej oceny, rodzic otrzymuje taką informację.

Czym konsultacja różni się od oceny odruchów?

Podczas konsultacji możemy rozmawiać o rozwoju ruchowym dziecka i przeprowadzić krótkie próby funkcjonalne. Pełna ocena odruchów jest jednak osobną usługą. Wymaga odpowiedniego czasu oraz przeprowadzenia określonych prób, dlatego nie stanowi standardowej części konsultacji neurorozwojowej.

Jeśli informacje z wywiadu lub obserwacji wskazują, że warto przyjrzeć się temu obszarowi dokładniej, specjalista może zaproponować oddzielną ocenę odruchów.

Co może wydarzyć się po konsultacji?

Nie każde dziecko po konsultacji potrzebuje regularnej terapii. Dalszy krok zależy od zebranych informacji i rzeczywistych potrzeb dziecka. Po spotkaniu rodzic może otrzymać:

● zalecenia dotyczące codziennych aktywności i sposobów wspierania dziecka; ● propozycje ćwiczeń do wykonywania w domu; ● wskazanie obszaru wymagającego dokładniejszej oceny; ● rekomendację konsultacji z innym specjalistą; ● propozycję odpowiedniej formy terapii; ● zalecenie dalszej obserwacji dziecka.

Celem nie jest mnożenie zajęć, lecz dobranie kolejnego kroku do sytuacji konkretnego dziecka i jego rodziny.

Jak przygotować się do konsultacji?

Przed spotkaniem warto zastanowić się, które sytuacje są dla dziecka najtrudniejsze i od kiedy występują. Pomocne może być zapisanie kilku konkretnych przykładów z domu, przedszkola lub szkoły. Dobrze również przypomnieć sobie, jak przebiegały wcześniejsze etapy rozwoju i jakie formy wsparcia były dotąd podejmowane.

Jeżeli dziecko posiada opinie, wyniki badań, informacje od nauczycieli albo dokumentację z wcześniejszych konsultacji i terapii, warto zabrać je ze sobą. Nie trzeba jednak samodzielnie ustalać, co jest najważniejsze. Podczas spotkania wspólnie uporządkujemy dostępne informacje. Konsultacja neurorozwojowa w Rybniku

Konsultacje neurorozwojowe odbywają się w Centrum Edukacji, Diagnozy i Terapii Fasolka przy ul. Lelewela 5 w Rybniku. Spotkanie trwa od 60 do 90 minut i kosztuje 249 zł.

Jeżeli obserwujesz trudności w funkcjonowaniu dziecka, ale nie wiesz jeszcze, od czego zacząć, konsultacja może pomóc uporządkować sytuację i wybrać dalszy kierunek działania. Aby umówić spotkanie, zadzwoń pod numer 509 925 021.

Najczęściej zadawane pytania

Czy konsultacja neurorozwojowa jest diagnozą?

Nie. Jest to rozmowa z rodzicem, a w zależności od sytuacji także obserwacja dziecka i krótkie badanie funkcjonalne. Konsultacja pomaga określić, czy potrzebna jest dalsza, bardziej szczegółowa ocena.

W jakim wieku dziecko może skorzystać z konsultacji?

W Fasolce nie ma sztywnej granicy wieku. Sposób przeprowadzenia konsultacji i obserwacji jest dostosowany do wieku oraz możliwości dziecka.

Czy dziecko musi przyjść na pierwsze spotkanie?

Nie zawsze. Pierwsza rozmowa może odbyć się wyłącznie z rodzicem. Jeżeli obserwacja dziecka będzie potrzebna, można przeprowadzić ją po wywiadzie lub umówić na inny termin.

Czy podczas konsultacji wykonywana jest ocena odruchów?

Pełna ocena odruchów jest osobną usługą. Podczas konsultacji może odbyć się krótkie badanie funkcjonalne, ale nie zastępuje ono szczegółowej oceny odruchów.

Czy po konsultacji dziecko musi rozpocząć terapię?

Nie. Zaleceniem może być terapia, konsultacja z innym specjalistą, pogłębiona ocena, działania w domu albo dalsza obserwacja. Decyzja zależy od potrzeb dziecka.